Kampania społeczna Fundacji VEGA

Baza wiedzy: Niepełnosprawność sprzężona

SPÓJRZ DZIECKU W OCZY – Kampania społeczna fundacji VEGA

SYMULATOR WAD I CHORÓB OCZU…

Sprawdź jak widzą osoby z różnymi wadami i chorobami wzroku…

Więcej

OBEJRZYJ OFICJALNY SPOT AKCJI…

Ten oraz inne materiały są dostępne na kanale fundacji w serwisie YouTube…

Więcej

PRZYBIJ 5-TKĘ!

Przybij piątkę i wesprzyj działalność Fundacji Na Rzecz Osób Niewidomych i Slabowidzących VEGA…

Więcej

O niepełnosprawności sprzężonej mowa jest wówczas, gdy jest ona złożona, podwójna lub wieloraka, bądź też towarzyszy jej dodatkowe kalectwo. Upośledzenie sprzężone występuje u osoby u której stwierdza się dwie lub więcej niepełnosprawności, powodowane jednym lub kilkoma czynnikami endo lub egzogennymi w różnych okresach życia, co dotyczy także okresu prenatalnego.

Wśród niepełnosprawności sprzężonych wymienia się wiele różnych kategorii wśród których są między innymi: osoby upośledzone umysłowo – niewidome, upośledzone umysłowo – głuche, głucho – niewidome, niewidome z porażeniem mózgowym itd.

Za podstawowe przyczyny i czynniki które mogą być uznane za powodujące niepełnosprawność sprzężoną uznaje się przede wszystkim nieprawidłowe chromosomy i patologiczne geny a ponadto wszelkiego rodzaju wirusy, bakterie, środki chemiczne, promieniowanie oraz urazy mechaniczne. Duża liczba niepełnosprawności sprzężonych powstaje w okresie prenatalnym, w którym np. zapalenie opon mózgowych może wywołać jednocześnie głuchotę oraz upośledzenie umysłowe. Ponadto wystąpienie poszczególnych niepełnosprawności może być znacznie rozłożone w czasie, np. osoba która jest niesłysząca od urodzenia na skutek wypadku traci sprawność ruchową.

Bardzo istotne jest aby osoby z niepełnosprawnością sprzężoną już od młodych lat poddawane były edukacji i rehabilitacji. Może ona być prowadzona tak w przedszkolach, szkołach specjalnych jak również w masowych, co uzależnia się rodzajem i stopniem upośledzenia. Działania edukacyjno rehabilitacyjne jako priorytetowe przyjmować powinny edukację ukierunkowaną na naukę samodzielności i samoobsługi, podtrzymywanie i prowadzenie komunikacji z innymi ludźmi jak również terapię ruchową.

Autor: Karol Kozicki

Źródło:

www.sds24.pl